شما می توانید با ارسال ایمیل خود ، بصورت رایگان مشترک شده و از بروزسانی مطلع شوید.

ایمیل خود را وارد کنید:

گزیده

Print This Post Print This Post

و تنها دارِ من از دارِ دنیا
تکه ای کاغذ!
که گاهی شعرکی زیبا
که بعضا شاعرش را هم نمیدانم،
به خطی گُنگ و دَرهم گونه بنویسم،
و با ته مانده یِ آمال یک نومید از هر ناکجا رانده
به دست آب بسپارم
که شاید دست های مهربانی
از میان کاخ های سر به گردون سایِ این دورانِ بد دوران
دمی دریابد از خویشم!
ولی هر بار،
فهم آرزوهایم برای آب سنگین بود!!!!!!!!!

دیدگاه خود را به ما بگویید.

شما باید وارد سایت شوید تا بتوانید نظر دهید.